Ooit was Cor op weg naar het priesterschap. Als boerenzoon uit een gezin met tien kinderen startte hij op de landbouwschool. “Maar ook het bereiken van de ‘hemelse zaligheid’ was in ons gezin belangrijk, dus ben ik op een gegeven moment naar het klooster gegaan. Ik was goed op weg, al bijna heilig, toen ik er werd weggestuurd,” vertelt hij met een glimlach. “Ik was een hele serieuze en stille jongen, maar ze hadden wel door dat het mij meer om de levenshouding ging, dan om het priesterschap.” Cor ging studeren in Utrecht: Nederlands, geschiedenis, pedagogiek.

 

Onweer

Tijdens een dialectonderzoek kwam Cor Mieke tegen, die eveneens Nederlands en geschiedenis studeerde, later ook Oud-Engels en Oud-Saksisch. “Ik had ene Mieke Verlee op de lijst zien staan, en ik dacht dat dat een ander meisje was, dat ik leuk vond. Daarom had ik me ingeschreven.” De twee werden aan elkaar gekoppeld, en fietsten van boerderij naar boerderij met hun vragenlijst. Toen ze op een keer moesten schuilen voor het onweer, bloeide er iets moois tussen hen op. Zo mooi, dat ze inmiddels al vijftig jaar getrouwd zijn.

 

Na hun studie gingen ze samen op zoek naar een school, waar ze allebei les konden geven. Eerst kwamen ze in Boxtel terecht, later in Bergen op Zoom op het Roncalli. Het systeem op deze Bergse school, waarbij leerlingen zelfstandig in eigen tempo werken, was voor het echtpaar Van Schaik een verademing. “Er hing zo’n prettige sfeer,” herinnert Mieke zich. “Ik ben een keer met een van mijn leerlingen naar café ’t Wapen geweest. Die knul spijbelde wel eens, en ik had gevraagd of hij me dan eens wilde laten zien wat er zo leuk was aan het Wapen. Stonden we samen aan de trekkast!” Vooral Cor stond bekend als een voorvechter van het Roncalli-systeem. Zozeer zelfs, dat hij bij het afscheid van de leerlingen bokshandschoenen cadeau kreeg... “Onze vernieuwende manier van lesgeven heeft veel invloed gehad op andere scholen en universiteiten, dat merk je nog steeds,” zegt Cor. Cor en Mieke zijn beiden aanhangers van het gedachtegoed van Carl Rogers, een van de grondleggers van de humanistische psychologie. Ze bezochten workshops en bijeenkomsten over de gehele wereld en hielden ook bij hen thuis regelmatig gespreksgroepen.

 

Pa en ma

Op het Roncalli stond het stel bekend als ‘pa en ma’. “Nog steeds komt een oud-leerling van ons eens per jaar op de fiets vanuit Amsterdam om ‘pa en ma’ te bezoeken,” glimlacht Mieke. “We zijn ‘Vrienden van Roncalli’ en blijven zo op de hoogte van het nieuws. Verder is het contact inmiddels verwaterd...” Cor is al sinds 1987 gepensioneerd, Mieke volgde later en zij geeft nog steeds cursussen bij de KBO en begeleidt vier leesgroepen. Jarenlang was Cor actief in de Kringloop (nu Kring), activiteitencentrum in Hoogerheide. In 2000 stopte hij met zijn werkzaamheden daar. “We hebben veel gereisd, maar sinds vorig jaar heb ik daar niet zoveel zin meer in. Ik heb een evenwichtsstoornis, dat maakt het lastiger. We toeren nu in de omgeving, gaan bij de Jonckheer, Avalon of de Blauwe Pauw koffie of een wijntje drinken... ook leuk.”

 

Hij heeft altijd wel een opschrijfboekje op zak. Om snel even een gedichtje te noteren of een tekeningetje te maken. Nadat hij les had gehad van schilder Mart Franken, heeft hij ook vele schilderijen gemaakt. “Alles staat hier thuis. Stapels kladblokken en opschrijfboekjes, tekeningen en schilderijen. Eigenlijk zou ik er iets mee moeten doen, misschien is het wel zonde om het hier te laten verstoffen.” Zijn vrouw is bezig met het maken van een dichtbundel. Want hoewel Cor al eerder gepubliceerd heeft, is dat nog wel een droom van hem. “Voor vrienden en familie. En misschien vinden meer mensen zoiets leuk.”

 

Wilt u de gedichtjes van Cor lezen, kijkt u dan eens op

www.corvanschaik-gedichten.nl of www.dichterbijdepolitiek.nl.

 

 

Gedichtjes

 

Geef me de eenvoud

van nu gelukkig met jou,

laat ons iets leuks doen.

 

Laten we lief zijn

en hopen op de hemel:

de werkelijkheid.

 

21 februari 2010, 13.17 uur.

 

 

Genezen ben ik,

zogauw ik ben die ik ben,

niet anders wil zijn.

 

Pijnen verdwijnen,

evenwicht wordt weer hersteld:

ik ben en heb lief.

 

Ik stop mijn huilen

door ieder lief te hebben,

allereerst mijzelf.

 

Als ik niet langer

wacht op de geneesheren

en glimlach naar elk.

 

14 augustus 2011, 8.13 uur.